۴۸.عیسی، مسیحای موعود است

داستانی برگرفته از کتاب مقدّس: کتاب پیدایش، فصلهای ۱و۳و۶و۱۴و۲۲; کتاب خروج، فصلهای ۱۲و۲۰; کتاب دوّم سموئیل، فصل ۷; رسالهی به عبرانیان، فصل ۳، آیات ۱تا۶؛ فصل ۴، آیهی۱۴؛ فصل ۵، آیهی۱۰؛ فصل ۷، آیهی ۱؛ فصل ۸، آیهی۱۳؛ فصل ۹، آیهی۱۱؛ فصل۱۰، آیهی ۱۸؛ کتاب مکاشفه، فصل ۲۱

وقتی خدا جهان را آفرید، همهچیز کامل بود. گناهی در آن نبود. آدم و حوّا همدیگر را دوست داشتند، آنها عاشق خدا بودند. خبری از مردن یا مریضی یا درد نبود. این همان دنیایی بود که خدا میخواست.

شیطان، ازطریق ماری که در باغ بود، سخن گفت تا حوّا را فریب دهد و آنها را ضدّ خدا نماید. آنگاه او و آدم علیه خدا گناه ورزیدند. بهخاطر گناه آنان، هرکس در روی زمین، بیمار میشود و همه میمیرند..

بهخاطر گناه آدم و حوّا چیزی حتّی بدتر از آن رخ داد. آنان دشمن خدا شده بودند. درنتیجه، الآن هرکس که بهدنیا میآید، طبیعتی گناهآلود دارد و همچنین دشمن خدا محسوب میشود. رابطهی میان خدا و انسان با گناه، گسسته شده بود. امّا خدا برای احیاء این رابطه نقشهای داشت.

خدا وعده داد که شخصی از نسل حوّا سر شیطان را خواهد کوبید و شیطان پاشنهی وی را خواهد زد. بدین معنا که شیطان مسیحا را خواهد کشت. امّا خدا او را دوباره زنده خواهد کرد و آنگاه مسیحا برای همیشه بر قدرت شیطان پیروز خواهد گشت. سالها بعد، خدا آشکار فرمود که عیسی همان مسیحای موعود است.

وقتی خدا همهی زمین را بهوسیلهی توفان ازبین برد، برای کسانی که به او ایمان داشتند، یک کشتی فراهم نمود تا بتوانند نجات پیدا کنند. درست هماطور که همهی انسانها برای گناهانشان سزاوار مرگ هستند، خدا امّا راه نجاتی را فراهم نمود تا هرکس که به عیسی ایمان میآورد، زندگی جاوید یابد.

برای صدها سال، کاهنان برای انسانها به درگاه خدا قربانی میگذرانیدند تا نشان دهند که برای گناهانشان، سزاوار چه مجازاتی هستند. امّا آن قربانیها نمیتوانستند گناهان انسانها را بردارند. عیسی کاهن اعظم بود. برخلاف کاهنان دیگر، عیسی یکبار خود را قربانی کرد. این تنها قربانی بود که میتوانست تمام گناهان همهی انسانهای جهان را بردارد. عیسی کاهن اعظم بینقص بود، زیرا مجازات هرگناهی را که هر انسانی مرتکب شده بود، برمیداشت..

خدا به ابراهیم فرمود: «بهوسیلهی تو تمام قومهای جهان برکت خواهند یافت.». عیسی از نسل ابراهیم بود. همهی قومهای جهان بهوسیلهی او برکت یافتند، زیرا هرکس به عیسی ایمان بیاورد، از گناهانش نجات مییابد، از نوادگان معنوی ابراهیم میشود.

هنگامیکه خدا به ابراهیم فرمود تا پسرش اسحاق را قربانی نماید، قوچی را فراهم نمود تا بهجای پسرش اسحاق قربانی کند. همهی ما برای گناهانمان سزاوار مرگ هستیم! امّا خدا عیسی برّهی خدا را برگزید تا بهجای ما قربانی شود.

وقتی خدا آخرین بلا را بر مصر نازل نمود، به هر خانوادهی اسرائیلی فرمود تا یک برّه را بکشند و خون آنرا دور درهای خانههایشان بپاشند. وقتیکه فرشتهی خدا آن خون را دید، از آن خانه ردّ میشد و پسر نخستزادهی آن خانه را نمیکشت. این رویداد، پسح نامیده شده است..

عیسی همان برّهی عید پسح است. او از هرجهت کامل و بدون گناه بود و در همان زمان جشن عید پسح کشته شد. زمانیکه کسی به عیسی ایمان میآورد، خون عیسی، گناهان آن شخص را پرداخت میکند و خدا مجازات را از آن فرد برمیدارد.

خدا با قوم برگزیدهی خودش یعنی بنیاسرائیل پیمان بست. امّا خدا اکنون پیمان تازهای برقرار نموده است که برای هرکس در دسترس میباشد. بهخاطر این عهد تازه، از هر قوم و ملّیتی که به عیسی ایمان آورد، میتواند جزو برگزیدگان خدا محسوب شود.

موسی یکی از پیامبران بزرگ خدا بود که کلام خدا را اعلام می نمود. عیسی نیز مانند موسی پیامبر است، امّا عیسی بزرگترین پیامبر است. او خداست، پس هرآنچه گفت و انجام داد، اعمال و سخنان خدا هستند. برای همین است که عیسی، کلمهی خدا خوانده شده است.

خدا به داود پادشاه وعده داد که کسی از نسل او بهعنوان پادشاه برای ابد، بر انسانها حکمرانی خواهد نمود. عیسی، پسر خدا و مسیحای موعود از نسل داود بود که میتواند برای ابد، پادشاهی کند..

داود پادشاه قوم اسرائیل است، امّا عیسی پادشاه همهی جهان است. او دوباره میآید و با عدالت و صلح بر قلمرو خود، پادشاهی میکند.